CZY WARTO WALCZYĆ O ROZWÓD Z ORZEKANIEM O WINIE, GDY SĄ KU TEMU PRZESŁANKI?

PODZIAŁ MAJĄTKU A DŁUGI
15 lutego 2015
O CO SĄD PYTA NA ROZPRAWIE W SPRAWIE O ALIMENTY?
2 marca 2015
Show all

Na pytanie postawione w tytule artykuły z całą stanowczością należy odpowiedzieć tak! Faktem jest, iż jak wynika z praktyki zazwyczaj w przypadku, gdy jeden ze współmałżonków dochodzi rozwodu z orzeczeniem o winie drugiego relacje między stronami ulegają znacznemu ochłodzeniu a niejednokrotnie między stronami dochodzi nawet do konfliktu. Powyższe sprawia, iż niejednokrotnie klienci boją się dochodzenia winy w rozwodzie i lekkomyślnie chcą zrezygnować z powyższego, zapominając jednocześnie o tym, iż porzucenie dochodzenia winy w rozwodzie może skutkować pozbawieniem ich przysługujących im w świetle prawa dalszych roszczeń wobec współmałżonka. Ba! Może skutkować nawet brakiem obrony przed przyszłymi roszczeniami małżonka faktycznie winnego rozpadowi małżeństwa.

Zobacz także:

Czy powołanie świadków będzie wystarczające do udowodnienia zdrady

Choroba psychiczna rozwód czy unieważnienie małżeństwa

            Zanim jednakże podejmiemy decyzję o tym, czy dochodzić winy współmałżonka w rozpadzie małżeństwa rozważenia wymaga, to czy stan sprawy faktycznie uzasadnia przypisanie przedmiotowej winy współmałżonkowi. Poniżej przedstawiamy przyjęte w doktrynie przesłanki będące podstawą do orzeczenia wyłącznej winy małżonka w rozpadzie związku stron.

  1. zdrada małżeńska – polegająca nie tylko na choćby jednorazowym dopuszczeniu się cudzołóstwa przez małżonka, ale też mająca podstawy we „wszelkim zachowaniu małżonka wobec osoby trzeciej, które może stwarzać pozory cudzołóstwa lub w inny sposób wykracza poza granice przyjętej normalnie obyczajowości i przyzwoitości” (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 59)
  2. agresja – w doktrynie wskazuje się, że nie tylko fakt dopuszczenia się przemocy zaliczany jest do tego rodzaju winy w rozpadzie małżeństwa lecz także: znieważanie drugiego małżonka, upijanie się wymagające izolowania czy też stosowanie gróźb, powodujących u małżonka poczucie realnego zagrożenia; (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 60)
  3. niewłaściwe relacje małżonka z rodziną – w ramach tego rodzaju winy w rozpadzie małżeństwa wskazać można na: niewłaściwe zachowanie wobec małżonka polegające min. na znieważaniu, niestosowne zachowanie małżonka wobec rodziców drugiego, zaniedbywanie opieki nad chorym małżonkiem czy też pomijanie innych obowiązków małżeńskich; (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 60-61)
  4. nieróbstwo – w doktrynie wskazuje się, że nieróbstwo to „takie zachowanie małżonka, który będąc zdolny do pracy bez dostatecznego usprawiedliwienia nie pracuje wcale lub pracuje w stopniu wysoce niedostatecznym” (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 62)
  5. lekceważący stosunek do instytucji małżeństwa – w ramach tego rodzaju winy
    w rozpadzie małżeństwa stron wskazuje się na „długotrwałe porzucenie
    i niewykonywanie obowiązków małżeńskich” (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 62)
  6. opuszczenie małżonka – w przypadku opuszczenia małżonka należy rozważyć, czy charakter tego działania może nosić znamiona winy. W doktrynie wskazuje się, opuszczenie małżonka może być podstawą do orzeczenia wyłącznej winy w rozpadzie małżeństwa w sytuacji, gdy przedmiotowe opuszczenie nie nastąpiło ze słusznej przyczyny i doprowadziło do rozerwania więzi między małżonkami. (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 66)
  7. nielojalność wobec małżonka –przykładem zachowania wskazującego na nielojalność małżonka będzie „oskarżenie o kradzież rzeczy ze wspólnego mieszkania
    i spowodowanie tym przeciwko małżonkowi postępowania karnego zakończonego wyrokiem uniewinniającym” (Sądowe Komentarze Tematyczne J. Ignaszewski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010, s 66)

            Jeśli wśród powyższych przesłanek znaleźliśmy choćby jedną, którą przypisać można współmałżonkowi warto rozważyć kwestię dochodzenia winy w wyroku rozwodowym. Jaki efekt to przyniesie? Co nam to da? Przede wszystkim satysfakcję. Powyższe, choć zdaje się być śmieszne, dla poniżonego czy zdradzonego małżonka jest niejednokrotnie niezmiernie istotnym. Powyższy atut, często podkreślany przez klientów nie jest na szczęście jedynym. Należy pamiętać, że istniejąca w prawie zasada, iż małżonkowie są obowiązani do wzajemnej pomocy w określonych prawem sytuacjach trwa pomimo ustania związku małżeńskiego. Wedle tej zasady byli małżonkowie są obowiązani do wzajemnej pomocy materialnej według poniżej opisanych zasad.

Zgodnie z art. 60 § 1 k.r. i o. „małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego”.

Wobec powyższego uznanie przez sąd małżonka za wyłącznie winnego rozpadu małżeństwa stron pozbawia go prawa do dochodzenia roszczeń alimentacyjnych na podstawie art. 60 § 1 k.r. i o. i to jest zdaje się kluczową kwestią. Może się bowiem okazać, iż rezygnując z dochodzenia oczywistej winy współmałżonka narazimy się na konieczność alimentacji współmałżonka po rozwodzie, co często będzie dla nas ogromnym upokorzeniem i jeszcze większym problemem. Należy pamiętać, iż uprawnienia określonego w art. 60 § 1 k.r. i o. pozbawia jedynie orzeczenie winy współmałżonka, nie zaś orzeczenie o współwinie małżonków w rozpadzie małżeństwa stron ani też orzeczenie rozwodu bez orzekania o winie.

            Inny skutek orzeczenie winy w rozwodzie określony został w art. 60 § 2 k.r. i o. stanowiącym, że „Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku”.

W powyższym przypadku przesłanką do nałożenia obowiązku alimentacyjnego na byłego małżonka jest uznanie go za wyłącznie winnym rozkładu pożycia oraz znacznie pogorszenie sytuacji majątkowej małżonka niewinnego w rozpadzie związku. Jako przykład można tu wskazać sytuację, w której jeden z małżonków przez okres trwania małżeństwa pozostawał nieaktywny zawodowo poświęcając się wychowaniu małoletnich dzieci stron bądź wypełniając inne obowiązki rodzinne, a małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia był aktywny zawodowo. W tej sytuacji orzeczenie rozwodu między stronami może pociągać za sobą znaczne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego. Może się więc okazać, że rezygnując z dochodzenia winy w rozpadzie małżeństwa stron, małżonek niewinny, dotąd nieaktywny zawodowo pozbawi się możliwości otrzymywania należnych mu od byłego małżonka alimentów, tym samym pogarszając znacznie swoją sytuację materialną.

            Jak wskazano powyżej zawsze warto walczyć o należne nam prawa przed sadem. Pamiętajmy, że wśród licznych spraw rozwodowych, znajdują się i takie, gdzie małżonek winny rozpadu związku uznaje swoją winę i nie ma absolutnie żadnych zastrzeżeń czy też zarzutów wobec drugiego małżonka a odnoszących się do kwestii dochodzenia przez niego winy w rozpadzie związku stron. Wszystko zależy od postawy człowieka. Pamiętajmy, że wzajemny szacunek to podstawa każdej relacji. Życie pokazuje, ze każdy z nas popełnia błędy, jednakże nie każdy potrafi się do nich przyznać, to właśnie stąd tak liczne burzliwe sprawy rozwodowe. Warto jednakże walczyć o to co nam należne, bo drugiej szansy nie dostaniemy, zwłaszcza w przypadku wyroku rozwodowego i związanych z nim roszczeń.

 
Adwokat Paweł Borowski
Adwokat Paweł Borowski
Prowadzi kancelarię adwokacką we Wrocławiu. Specjalizuje się w sprawach o rozwód, podział majątku, alimenty ( sprawy rodzinne ) a także w sprawach spadkowych o zachowek, dział spadku, stwierdzenie nabycia spadku.

Komentarze są wyłączone.