Jak udowodnić rozwód z winy obojga małżonków?

Kiedy nie warto iść na ustępstwa podczas podziału majątku?
1 maja 2016
Jak szybko uregulować sprawy związane z opieką nad dziećmi?
26 czerwca 2016
Show all

Wydanie przez sąd wyroku rozwodowego w którym winnymi rozkładu pożycia zostaną wskazani oboje małżonkowie jest możliwe tylko wówczas, gdy na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dowodów sąd dojdzie do przekonania, że zachowanie każdego z małżonków naruszało obowiązki małżeńskie przez co doszło do rozkładu pożycia małżonków.

W praktyce jednakże wykazanie, że rozwód powinien zostać orzeczony z winy obojga małżonków nie jest łatwym zadaniem, gdyż zwykle żądanie wydania orzeczenia z winy obojga małżonków stanowi odpowiedź małżonka, któremu wyłączną winę zarzucono i na którą przedstawiono odpowiednie dowody, co już stawia takiego małżonka w gorszej sytuacji, a ponadto wymaga od strony przedstawienia takich dowodów, które wykażą, że współmałżonek swym zachowaniem też przyczynił się do rozpadu małżeństwa, bardzo istotne jest więc przedstawienie właściwych dowodów, które potwierdzą naganne zachowanie małżonka z okresu kiedy między stronami nie doszło jeszcze do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia.

Powołanie odpowiednich dowodów ma zasadnicze znaczenie dla każdego praktycznie postępowania sądowego, dlatego w żadnym wypadku kwestii dowodowej nie można traktować po macoszemu. W przypadku rozwodu w którym dążymy do uzyskania wyroku z winy obydwóch stron, jak zostało powyżej wskazane, należy przedstawić dowody, które stanowią odpowiedź na zarzuty i dowody przedłożone przez współmałżonka. I tak, jeśli np. jeden z małżonków wnosi o rozwód z orzeczeniem wyłącznej winy współmałżonka w rozkładzie pożycia stron z powodu dopuszczenia się przez niego zdrady i przedstawia na to jednoznaczne dowody, to jedyne co małżonek zdradzający może zrobić to przedstawić dowody, które wykażą, że małżeństwo stron nie układało się już przed wdaniem się w romans małżonka i że romans był niejako konsekwencją złych relacji między małżonkami, lub że miał miejsce po rozkładzie pożycia między małżonkami i wtedy będzie można nawet ubiegać się o rozwód z wyłącznej winy drugiego małżonka.

Popularne wpisy:

          Czy powołanie świadków będzie wystarczające do udowodnienia zdrady

          Jak udowodnić winę w postępowaniu rozwodowym

Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem sądowym, związek jednego z małżonków z innym partnerem w czasie trwania małżeństwa, lecz po wystąpieniu zupełnego i trwałego rozkładu pożycia między małżonkami, nie daje podstawy do przypisania temu małżonkowi winy za ten rozkład.

Dowodem na okoliczność wykazania winy współmałżonka może być praktycznie wszystko, a więc np. zeznania świadków, dowody ze zdjęć i dokumentów, strona postępowania nie jest tutaj niczym ograniczona, jej zadaniem jest jedynie wykazanie okoliczności na które się powołuje.

W praktyce trudność w uzyskaniu orzeczenia rozwodu z winy obydwóch stron wynika głównie z faktu, że małżonek, któremu wyłączną winę zarzucono nie potrafi przedstawić dowodów, które świadczyłyby również o winie współmałżonka, gdyż wskazuje okoliczności, które miały miejsce już np. po rozkładzie małżeństwa, a więc takie okoliczności, które nie mają znaczenia dla ustalenia winy za rozkład pożycia w wyroku rozwodowym.

Potrzebujesz skutecznej pomocy w postępowaniu rozwodowym z orzeczeniem o winie  – skontaktuj się z nami

Kancelaria Adwokacka Adwokat Paweł Borowski

Na temat winy obojga małżonków wypowiedział się również Sąd Najwyższy- Izba Cywilna w wyroku z dnia 28 lipca 1999 r., sygn. akt: II CKN 445/98, w którym wskazał, iż „zachowanie pogłębiające (czy też je utrwalające), przejawiające się jaskrawe objawy braku harmonii, zrozumienia lub tolerancji ocenić należy jako współprzyczyniające się do zaistniałego rozkładu pożycia małżeńskiego. Pogłębienie rozkładu, który nawet zapoczątkowany przez jednego z małżonków, nie może być traktowane jako dopuszczalna kompensata za nieodpowiednie zachowanie się (czy pojedynczą reakcję) drugiego małżonka”, jeśli więc naganne zachowanie jednego małżonka stanowi impuls do negatywnego zachowania również drugiego małżonka to w takim przypadku winnymi rozkładu pożycia powinni zostać uznani oboje małżonkowie.

Pamiętać również należy, iż na gruncie obecnie obowiązujących przepisów nie istnieje rozróżnienie stopnia winy rozkładu pożycia. Jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy- Izba Cywilna w wyroku z dnia 22 października 1990 r., sygn. akt: III CKN 386/98, „Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie odróżnia winy „większej” i „mniejszej”, a małżonka, który zawinił jedną z wielu przyczyn rozkładu, należy uznać za współwinnego, choćby nawet wina drugiego małżonka w spowodowaniu innych przyczyn była cięższa”, jeśli więc sąd ustali, że zachowanie każdego z małżonków nosi znamiona winy w rozkładzie ich wspólnego pożycia, to nie dochodzi do miarkowania, którego z małżonków przewinienia są większe, gdyż samo ustalenie, że każdy z małżonków zawinił jest wystarczające do wydania wyroku rozwodowego z winy obydwóch stron.

 
Adwokat Paweł Borowski
Adwokat Paweł Borowski
Prowadzi kancelarię adwokacką we Wrocławiu. Specjalizuje się w sprawach o rozwód, podział majątku, alimenty ( sprawy rodzinne ) a także w sprawach spadkowych o zachowek, dział spadku, stwierdzenie nabycia spadku.
Loading Facebook Comments ...

Dodaj komentarz