Nachodzenie i nękanie podczas rozwodu – co zrobić?

Jak bronić się przed podwyższeniem lub obniżeniem alimentów?
15 lutego 2017
Była żona po rozwodzie zapadła na depresje i źle traktuje dzieci – co może zrobić ojciec?
20 kwietnia 2017
Show all

Rozwód nigdy nie jest łatwym i przyjemnym doświadczeniem, nawet jeżeli małżonkowie osiągną porozumienie w kwestiach wspólnych małoletnich dzieci i gdy w procesie rozwodowym nie będzie ustalana wina w rozkładzie pożycia, gdyż z rozwodem nieodłącznie wiążą się liczne emocje. Postępowanie rozwodowe może jednakże stać się dla jego stron znacznie trudniejsze nie tylko dlatego, że małżonkowie nie osiągnęli konsensusu, lecz także wtedy, gdy jeden z małżonków na rozwód w ogóle się nie zgadza, zaś groźbami i nękaniem stara się współmałżonka zmusić do wycofania powództwa. Zdarza się również, iż co do samego rozwodu małżonkowie są zgodni, jednakże mimo to małżonek nęka psychicznie współmałżonka bez żadnego powodu, z czystej złośliwości, co więc w takiej sytuacji zrobić?

Przede wszystkim nie należy się bać, a raczej należy sobie uwiadomić, iż uporczywe nękanie wypełnia znamiona przestępstwa, które w praktyce określane jest mianem stalkingu. Zgodnie bowiem z Kodeksem karnym, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli zaś następstwem wskazanego czynu jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, wówczas sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Przez stalking należy więc rozumieć złośliwe i powtarzające się nagabywanie, uporczywe nękanie danej osoby lub jej bliskich, naprzykrzanie się, prześladowanie, które wywołuje u ofiary poczucie zagrożenia oraz niebezpieczeństwa.

Stalking niewątpliwie jest formą przemocy psychicznej, warto zatem przypomnieć, że przepisy Kodeksu karnego w dalszej części stanowią, iż kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, zaś gdy wskazany czyn połączony jest ze szczególnym okrucieństwem, wówczas sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. W sytuacji, gdy skutkiem stosowanej przemocy jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

W przypadku, gdy nękanie aż tak drastycznej formy nie przybiera, wówczas osobie, która takiego czynu się dopuściła można zarzucić popełnienie wykroczenia, zgodnie bowiem z Kodeksem wykroczeń, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1 500 zł albo karze nagany. Niezależnie jednakże od tego jak bardzo uciążliwą formę przybierze nękanie współmałżonka, każdy taki przypadek należy zgłosić policji, składając zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.

Oczywiście, żeby zawiadomienie organów ścigania przyniosło zamierzony skutek i żeby zostało wszczęte postępowanie karne, należy przedstawić odpowiednie dowody świadczące o popełnieniu przestępstwa przez osobę, której nękanie się zarzuca, warto zatem zachować wszelką korespondencję listowną i smsy w których pojawiały się groźby, oszczerstwa czy treści obrażające nękaną osobę oraz wskazać osoby będące świadkami nękania i nachodzenia.

W sytuacji, gdy sąd uzna, iż dana osoba dopuściła się przestępstwa przemocy psychicznej, może wobec niej orzec zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób lub opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu. Ponadto, osobie pokrzywdzonej w takiej sytuacji udziela się ochrony przed dalszym krzywdzeniem, przez uniemożliwienie osobom stosującym przemoc korzystania ze wspólnie zajmowanego z innymi członkami rodziny mieszkania oraz zakazanie kontaktowania się i zbliżania się do osoby pokrzywdzonej, podczas postępowania karnego warto zatem postarać się o nakaz opuszczenia przez sprawcę przestępstwa wspólnego mieszkania małżonków.

Nierzadko niestety zdarza się, że ofiara przemocy domowej nie decyduje się na wszczęcie i prowadzenie postępowania karnego, tłumacząc sobie, że po rozwodzie i tak uwolni się od swojego oprawcy. W takich sytuacjach warto jednakże podczas procesu rozwodowego o stosowaniu przemocy powiedzieć, gdyż wówczas nie tylko możliwe będzie uzyskanie rozwodu z wyłącznej winy małżonka stosującego przemoc, jeśli oczywiście właśnie ta okoliczność doprowadziła do rozpadu małżeństwa, lecz także, jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd może nakazać eksmisję małżonka na żądanie drugiego małżonka, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, a za takie rażąco naganne postępowanie oczywiście uznać należy stosowanie przemocy psychicznej.

 
Adwokat Paweł Borowski
Adwokat Paweł Borowski
Prowadzi kancelarię adwokacką we Wrocławiu. Specjalizuje się w sprawach o rozwód, podział majątku, alimenty ( sprawy rodzinne ) a także w sprawach spadkowych o zachowek, dział spadku, stwierdzenie nabycia spadku.
Loading Facebook Comments ...

Dodaj komentarz