Żona znęca się psychicznie nade mną oraz dziećmi, a gdy stanąłem w ich obronie wyrzuciła mnie z domu.

Jak udowodnić znęcanie się psychiczne nad mężem?
21 grudnia 2017
Kochanka świadkiem w sprawie o rozwód
24 stycznia 2018
Show all

Rodzina w której stosuje się przemoc, zarówno fizyczną, jak i psychiczną, nigdy nie funkcjonuje prawidłowo, a najbardziej w takiej sytuacji cierpią oczywiście dzieci. Przemoc wobec rodziny jest zwykle stosowana przez jednego z małżonków, dlatego to drugi małżonek ma niejako obowiązek jej przeciwdziałać i podjąć kroki by zapewnić sobie i dzieciom spokój. Z reguły jednak, gdy to matka/żona jest osobą stosującą przemoc, przeciwdziałanie przemocy wydaje się walką z wiatrakami, pamiętać jednakże należy, że przepisy nie traktują inaczej osoby stosującej przemoc ze względu na jej płeć, konsekwencje dla każdego są takie same.

W sytuacji więc, gdy żona znęca się psychicznie zarówno nad mężem, jak i nad dziećmi, i w momencie, gdy ojciec staje w obronie dzieci, małżonka wyrzuca go z domu, mąż powinien wezwać policję. Po przyjeździe policji na miejsce zdarzenia należy dokładnie opisać całe zajście i procedurę tą powtarzać należy każdorazowo, kiedy tylko będzie dochodzić do przemocy. Najprawdopodobniej wówczas zostanie również zainicjowana procedura „Niebieskiej Karty”. Następnie, można do sądu złożyć wniosek z żądaniem, by sąd zobowiązał małżonka stosującego przemoc do opuszczenia mieszkania.

Możliwość taką przewiduje ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, która stanowi, że jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania. Następnie można rozważyć złożenie pozwu o rozwód z wyłącznej winy żony oraz ograniczenie jej we władzy rodzicielskiej i w kontaktach z dziećmi.

Orzeczenie rozwodu między małżonkami możliwe będzie wówczas, gdy nastąpił między nimi trwały i zupełny rozkład pożycia, a więc wtedy, gdy ustały wszelkie więzi fizyczne, duchowe oraz gospodarcze, a ponadto nie ma możliwości by małżonkowie do siebie wrócili i kontynuowali pożycie. Wyłączna wina w wyroku rozwodowym przypisana może być z kolei temu małżonkowi, który swym zawinionym zachowaniem doprowadził do ustania więzi małżeńskich i rozpadu małżeństwa.

Stosowanie przemocy wobec rodziny nie wątpliwie może stanowić zawinioną przyczynę rozpadu małżeństwa, mąż musi jednakże pamiętać, żeby w postępowaniu rozwodowym wykazać związek przyczynowy między rozpadem małżeństwa, a zachowaniem żony i stosowaniem przez nią przemocy wobec rodziny, w przeciwnym wypadku wyłączna wina z powodu znęcania się nad rodziną nie zostanie orzeczona.

Kolejno mąż musi zadbać, by w wyroku rozwodowym żona została przynajmniej ograniczona we władzy rodzicielskiej i w kontaktach z dziećmi. Orzeczenie w tym zakresie można również uzyskać bez rozwodu, w czasie trwania małżeństwa mąż może postępowanie w tym zakresie zainicjować, jeśli jednak trwa proces rozwodowy nie może być wszczęte odrębne postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi stron lub o ustalenie kontaktów z nimi, wówczas bowiem o kwestiach tych sąd orzeka w wyroku rozwodowym.

Ograniczenie władzy rodzicielskiej oraz ograniczenie w utrzymywaniu kontaktów możliwe jest tylko ze względu na dobro dziecka, w postępowaniu ojciec musi więc wykazać, że ze względu na zachowanie matki wobec dzieci pozostawienie jej pełnej władzy rodzicielskiej oraz utrzymywanie nieograniczonych kontaktów, będzie zagrażać dobru dzieci. W zależności od okoliczności danej sprawy, ojciec może domagać się pozbawienia matki władz rodzicielskiej oraz orzeczenia wobec niej zakazu utrzymywania kontaktów, z uwagi jednak, iż jest to najcięższa i najbardziej dotkliwa forma ingerencji sądu w prawa rodzicielskie, stosowana jest wyjątkowo i z dużą ostrożnością.

Podobny wpis:

Była żona po rozwodzie zapadła na depresje i źle traktuje dzieci – co może zrobić ojciec?

Kiedy może nastąpić ograniczenie władzy rodzicielskiej

 

Ponadto, w wyroku rozwodowym sąd może na żądanie jednej ze stron, lecz tylko w wypadkach wyjątkowych, gdy drugi z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, nakazać eksmisję tego małżonka. Eksmisja nie może być jednak orzeczona, gdy mieszkanie należy do odrębnego majątku tego z małżonków, przeciwko któremu skierowane jest żądanie orzeczenia eksmisji, a także wówczas, gdy mieszkanie zostało przydzielone takiemu małżonkowi wyłącznie w związku ze sprawowaną przez niego funkcją.

Dopuszczalna jest natomiast eksmisja małżonka z mieszkania, które stanowi przedmiot prawa podmiotowego, rzeczowego albo obligacyjnego, przysługującego żądającemu małżonkowi oraz wspólnie obojgu małżonkom, w tym również wtedy, gdy są oni współposiadaczami takiego prawa.

Podobny wpis:

Jak eksmitować osobę dopuszczającą się przemocy w rodzinie?

 
Adwokat Paweł Borowski
Adwokat Paweł Borowski
Prowadzi kancelarię adwokacką we Wrocławiu. Specjalizuje się w sprawach o rozwód, podział majątku, alimenty ( sprawy rodzinne ) a także w sprawach spadkowych o zachowek, dział spadku, stwierdzenie nabycia spadku.
Loading Facebook Comments ...

Dodaj komentarz